Resolutions, solutions and… absolutions

Resolutions: I rarely keep them but they seem to help me wake up and get out of the swamp some times, even for a short while.

96b047469f429d2edb9c196e3520d044

Όλοι έχουμε ανάγκη να βάζουμε κάθε τόσο στόχους για να βελτιώσουμε διάφορες πτυχές της ζωής μας και ακόμα και αν δεν τους πετύχουμε όλους (ή ούτε καν τους μισούς) σίγουρα πάντως λειτουργούν σαν κίνητρα για να ξεκολλήσουμε, να ενεργοποιηθούμε, να βγούμε από τη ρουτίνα που άθελά μας καμιά φορά μας ρουφάει (σλουρπ).

Μετά από το πολύ ενδιαφέρον (και επιθετικό) ποστ της Ελένης για το οξειδωτικό στρες και πολλές συζητήσεις σχετικά με τη διατροφή και το σύγχρονο τρόπο ζωής αλλά και εξαιτίας μιας ιδιαίτερα απαιτητικής δουλειάς που με έχει καθηλώσει στο γραφείο πρωί και απόγευμα (δεν παραπονιέμαι, είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο!) ψάχνω έναν τρόπο να εντάξω στην καθημερινότητά μου, με όμορφο και όχι καταπιεστικό τρόπο (είμαι η βασίλισσα της αντιδραστικότητας σε κάτι τέτοια) τα εξής:

Άσκηση  

Yeah, sure!
Yeah, sure!
OK, R!
Τhat’s more like it! OK, R!
Yes, I know, but...........................
Yes, I know, but………………………
....[makes sad face]...
….[makes sad face]…

– Διατροφή –

It can be healthy and yummy, too!!!
It can be healthy and yummy, too!!!

ΘΕΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

I am. I am. I am. (Yes, Sylvia!!!)
I am. I am. I am. (Yes, Sylvia, you are, too!!!)

Find a way to work around the problem and don’t be too hard on yourself!!!

Για διάβασμα δε λέω τίποτα γιατί αυτό ακόμα και όταν περνάω φάση που δε βρίσκω τίποτα να μου αρέσει δε βγαίνει ποτέ από τη ζωή μου!

this is my happy place
this is my happy place

Τι λέτε, θα τα καταφέρω; Εσείς τι κάνετε για να κινητοποιήσετε τον εαυτό σας όταν έχετε κολλήσει στη ρουτίνα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Resolutions, solutions and… absolutions
Tagged on:         

14 thoughts on “Resolutions, solutions and… absolutions

  • November 10, 2015 at 7:41 pm
    Permalink

    Χαίρομαι και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Εκείνη την creme brulee όμως ήταν τόσο απαραίτητο να τη βάλεις, και τέτοια φωτογραφία που είναι σαν να ακούω τα κρακ κρακ της καμμένης ζάχαρης;;;;
    Παρόλη την κρέμα και το καρδιοχτύπι που μου προκάλεσε, θα σου πω τι κάνω όταν κολλάω: ταράζω τα νερά. Προσπαθώ να κάνω κάτι που θα με κάνει να νιώσω ζωντανή και να βγω από την comfort zone που έχω δημιουργήσει. Εξ’ ου και τα διάφορα που κάνω και δοκιμάζω!

    Περιμένω συνέχεια και ενημέρωση!
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    Reply
  • November 10, 2015 at 8:06 pm
    Permalink

    Χαχα Ελένη μου αυτόν ακριβώς τον ήχο άκουσα κι εγώ όταν την είδα! Από τη μία η φωτογραφία της κοπέλας με το ζηλευτό σώμα και από κάτω η υπέρτατη απόλαυση του να σπας την καραμελωμένη ζάχαρη της κρέμας…. η ζυγαριά γέρνει επικίνδυνα 😉

    Αλλά έχεις δίκιο ότι πρέπει να βρίσκουμε πράγματα που να μας βγάζουν από το comfort zone μας!

    Φιλιά και καλό βράδυ!

    Reply
  • November 10, 2015 at 8:31 pm
    Permalink

    Τέλεια η “καμμένη κρεμούλα” και τώρα που το σκέφτομαι καιρό έχει να μου τη φτιάξει ο μικρότερος και excellent μάγειρας γιόκας μου! 😛
    Στο ερώτημα απαντώ πως απολαμβάνω “la vie” και δεν με βαραίνει καμιά ρουτίνα, “διασκεδάζω” αλλάζοντας αυτό που τρώω για πρωινό και όταν οι γύρω μου μουχλιάζουν, δημιουργώ κρίσεις (με καλοσύνη πάντα!) και δεν αφήνω ούτε τον εαυτό μου να επαναπαυτεί στις όποιες δάφνες του (πάντα με κατανόηση!) βεβαίως, βεβαίως! 😉
    Και θεωρώ το χιούμορ το praana (ενέργεια) της Ζωής, γι αυτό και μου άρεσε αυτό το ποστ! 😀

    Καλό μας βραδάκι με πολλά πολλά ΑΦιλάκιααααααααααααααα! 🙂

    Reply
  • November 10, 2015 at 8:40 pm
    Permalink

    Μου αρέσει η οπτική σου 😉 Καλό βράδυ με πολλά φιλιάααα επίσης!

    Reply
  • November 10, 2015 at 9:14 pm
    Permalink

    Αν σε καταπιέζει, να μην το κάνεις. Ακόμη κι αν είναι καλό για σένα.
    Πόσο καλό μπορεί να είναι κάτι που σε καταπιέζει; Ήρθαμε σε αυτή τη ζωή για να τη χαρούμε με τους δικούς μας όρους, όχι με τους όρους των άλλων και με τις παραστάσεις και τις εικόνες που μας πλασάρουν.
    Έχοντας πει αυτό (έπρεπε να το πω, με γαργαλούσε), νιώθω υποχρεωμένη να προσθέσω πως το να κολλάς σε μια ρουτίνα είναι τόσο πολύ φυσιολογικό και ανθρώπινο… Από την άλλη, όμως, είναι φυσιολογικό και ανθρώπινο, και κάποιοι άνθρωποι, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι γεννημένοι για να είναι “φυσιολογικοί” – με τη συμβατική έννοια. Βρες κάτι που σου αρέσει να κάνεις (από τζόγκινγκ ή γιόγκα μέχρι ξιφομαχία και κέρλινγκ) και κάνε αυτές τις ενδορφίνες να αναβλύζουν από παντού, πάντα με το δικό σου τρόπο, ε;
    😉

    Ας πάω τώρα να πιω καφέ και μετά θα διαβάσω να δω αν βγάζει νόημα αυτό που έγραψα!
    Ναι, είμαι βραδινός τύπος

    Reply
    • November 11, 2015 at 6:52 pm
      Permalink

      Γεια σου νυχτοπούλι 🙂 Έχεις απόλυτο δίκιο και αυτό ειναι πάντα το μάντρα μου: δεν μπορώ να καταπιέζομαι! Άσε που οι τύψεις και οι ενοχές για το φαγητό είμαι σίγουρη οτι μας παχαίνουν πιο πολύ από το ίδιο το φαγητό!! 😉 Όσο για τη ρουτίνα, κολλάμε σε πράγματα που μας αρέσουν κιόλας, κι αυτό δεν είναι κακό. Αλλά καμιά φορά μια αλλαγή χρειάζεται, ε; 🙂 Καλό απόγευμα, φιλιά!

      Reply
  • November 11, 2015 at 5:56 pm
    Permalink

    Καλησπέρα Φωτεινή μου!! Μα και βέβαια θα τα καταφέρεις!! Ολα είναι στο μυαλό!! Κι αν καμιά φορά ξεχαστείς ή υποκύψεις σε σοκολατοπειρασμούς, έ, ξεκίνα πάλι!! Τώρα μην ρωτάς εμένα τι κάνω αν κολλάω στην ρουτίνα.. Οσο μπορώ με προκαλώ!! Κι αν βαλτώσω , θα επιπλεύσω για όσο στον ”βάλτο” , θα πάρω ανάσες και πάλι μακροβούτι να βγούμε στην επιφάνεια!! Είμαι πάντως κι από κείνους που θα εκτιμήσουν το βαλτώδες.. τόσο όσο όμως!! 🙂 Φιλάκια κοπέλα μου!!

    Reply
    • November 11, 2015 at 6:50 pm
      Permalink

      Χιχι, κι εγώ καμιά φορά απολαμβάνω αυτό το βάλτο αλλά μετά δεν αντέχω και ασφυκτιώ! Όσο για τους πειρασμούς, είναι η αδυναμία μου τα γλυκά (καλά και το φαγητό!). Πρέπει απλώς να το αποσυνδέσω από την απόλαυση/επιπβράβευση και να βρω κάτι άλλο για να μου φτιάχνει τη διάθεση!!

      Reply
  • November 11, 2015 at 6:12 pm
    Permalink

    Αχ, κι εγώ προσπαθώ να μπω ξανά σ’ένα πρόγραμμα διατροφής και άσκησης, αλλά determination has flown out of the window 🙁 Πιστεύω πάντως, πως όταν θέλεις κάτι πολύ, θα βρεις τρόπο να το πετύχεις 🙂 Δε χρειάζεται να καταπιέζεσαι, one step at a time!

    Reply
    • November 11, 2015 at 6:49 pm
      Permalink

      Ναι, αυτό πάντα με αποθάρρυνε, η καταπίεση είναι η νέμεσή μου 😉 Σου εύχομαι να τα καταφέρεις και να το μοιραστείς μαζί μας για να κινητοποιηθούμε κι εμείς!!!

      Reply
      • November 13, 2015 at 11:13 pm
        Permalink

        Μια απ’ τα ίδια.. :/ Σ’ ευχαριστώ πολύ!! Καλή επιτυχία και στις δυο μας λοιπόν! 😉

        Reply
  • November 11, 2015 at 6:45 pm
    Permalink

    Είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις, αν και μην γελιόμαστε, είναι δύσκολο. Αυτό που μπορώ να σου προτείνω είναι να βάλεις σταδιακά την άσκηση στη ζωή σου, μάλιστα αν μπορείς να εξασκείσαι με παρέα θα ήταν ακόμα καλύτερα! Εγώ πάω για περπάτημα κάθε εβδομάδα ανελλιπώς και θέλω σύντομα να το «γυρίσω» στο ελαφρύ τζόκινγκ. Τα γλυκά δεν κόβονται βρε γλυκούλα, το ξέρουμε όλοι! Εγώ επιτρέπω στον εαυτό μου κάτι μικρό δύο φορές την εβδομάδα (έτσι για να ζω με την ελπίδα της επόμενης μέρας…).

    Reply
  • November 11, 2015 at 6:48 pm
    Permalink

    Nαι, ίσως το σταδιακό είναι το καλύτερο για να μην καταπιεστώ! Ωραίο και το περπάτημα, ειδικά για καρδιά και πόδια! Καλά για τα γλυκά δεν το συζητώ! νομίζω μάλιστα ότι θέλω κατά βάθος να κάνω όλα αυτά τα καλά για μένα για να μπορώ να απολαμβάνω τα γλυκά μου χωρίς τύψεις 🙂 🙂

    Reply
  • Pingback: 2016 reasons to smile – Metaphrasi

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Array ( [marginTop] => 100 [pageURL] => [page] => [width] => 292 [height] => 300 [alignment] => left [color_scheme] => light [header] => header [footer] => footer [border] => true [scrollbar] => scrollbar [linkcolor] => #2EA2CC )
Please Fill Out The TW Feeds Slider Configuration First