poetry

Τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στ’ ακρογιάλια

Τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στ’ ακρογιάλια

Ρόδο της μοίρας, γύρευες να βρεις να μας πληγώσεις
μα έσκυβες σαν το μυστικό που πάει να λυτρωθεί
κι ήταν ωραίο το πρόσταγμα που δέχτηκες να δώσεις
κι ήταν το χαμογέλιο σου σαν έτοιμο σπαθί.

We are absolute beginners

  όλοι μιλάνε για τον Bowie από χθες… δυστυχώς για τον πιο δυσάρεστο από όλους λόγο! Μόλις είχε κυκλοφορήσει νέο δίσκο, μόλις είχε γιορτάσει τα γενέθλιά του… Για όλους σήμαινε κάτι, για όλους σήμαινε πολλά. Ο καθένας μας τον έχει

I must order life in sonnets

Πάντα όποτε βρέχει με πιάνει να διαβάζω ποιήματα για τη βροχή. Όταν το παρακάνει ο καιρός βέβαια και δεν αντέχω άλλο τα παρατάω και αρχίζω να διαβάζω για ήλιο και καλοκαίρια. Πάντως το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν στο μυαλό όποτε

Ποίηση και ρομαντισμός – Η γενιά του 1880

Σονέτα, παρνασσισμός, ρομαντισμός, τα πρώτα ίχνη του συμβολισμού, διαγωνισμοί, αυτοκτονίες, ματαιότητα και ίντριγκες… η λογοτεχνία της γενιάς του 1880 είναι γεμάτη από ενδιαφέρουσες ιστορίες και ακόμα πιο ενδιαφέροντα έργα, ποίηση και πεζογραφία. Μερικά δείγματα από αγαπημένους και ίσως παρεξηγημένους ποιητές που

Έλα να παίξουμε – 3 ποιήματα

 3 πολύ όμορφα ποιήματα που μπορεί να επιλέγουν την εικονοποιία του σκακιού αλλά μιλάνε για κάτι πολύ πιο βαθύ και δύσκολο, την κυνική πραγματικότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Πάντα θα αντηχεί στα αυτιά μου η φωνή του Ανδρεάτου να τραγουδάει το

Seamus Heaney dies on this day 2 years ago

Seamus Heaney dies on this day 2 years ago

From BBC NI’s “Seamus Heaney: A life in Pictures” broadcast 15/04/09. Ποιητής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής ο Seamus Heaney θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές της Ιρλανδίας, πολλοί μάλιστα τον συγκρίνουν με τον Yeats. Τα ποιήματά του  έχουν υφή, μυρωδιές και

Το νοστιμότερο φαγητό ήταν τηγανητές πατάτες με αυγά μάτια και μπέικον :)

Mε έμπνευση από το ποστ Summer Time στο μπλογκ Cherrybook reviews και με γενικότερη την τάση που με έχει πιάσει να απολαύσω το καλοκαίρι, σας βάζω ένα πολύ ωραίο και ρομαντικό τραγούδι που θυμίζει παιδική ηλικία, παγωτά και μεσημέρια γεμάτα αναμονή για κάτι που

Αλλά τα βράδια…

Ἀλλὰ τὰ βράδια Καὶ νὰ ποὺ φτάσαμε ἐδῶ Χωρὶς ἀποσκευὲς Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα Σὰ σανίδα ἀπὸ θλιβερὸ ναυάγιο ταξιδεύει ἡ γηραιά

Βράδια καλοκαιριού

Απόψε είναι ένα βράδυ για ποίηση, θερινά σινεμά, χρωματιστά ποτά, θολά φώτα και Νίκο Εγγονόπουλο: Μακρυνές συναυλίες, οπάλινες σπίθες, του πρώτου σπιτιού μας μέσ’ στη λαύρα του θέρους, Στης Γης του Πυρός την αέναη θήρα, στους κάμπους, στα δάση, στα

ποιήματα για ένα καλοκαίρι

Όχι δε θα γράψω πάλι για τον Αλέξη Ασλάνογλου παρόλο που ο τίτλος είναι από μια δική του συλλογή 🙂 Αυτή τη φορά θα θυμηθώ τον Γκάτσο και το υπέροχο, αισιόδοξο, ρομαντικό, λυπητερό, βασανισμένο τραγούδι του. Υπάρχει μια πέτρα αθάνατη

Array ( [marginTop] => 100 [pageURL] => [page] => [width] => 292 [height] => 300 [alignment] => left [color_scheme] => light [header] => header [footer] => footer [border] => true [scrollbar] => scrollbar [linkcolor] => #2EA2CC )
Please Fill Out The TW Feeds Slider Configuration First